تبليغاتX
سخـن
سخـن

وب سایت شخصی سیروس اویسی

معرفي كتاب

« نقد ادبی در سبک هندی » نوشته دكتر محمود فتوحی

 کتابی است که پیش تر در سال ۱۳۷۹ با نام « نقد خیال » منتشر شده بود. چاپ جدید اين كتاب در سال ۱۳۸۵ به همت نشر سخن روانه بازار شده است.

فصل اول اين كتاب با عنوان « نقد ادبی در سبک هندی » به بررسی وضعیت جامعه ادبی ایران در دوران صفوی ( سال های ۹۰۰ تا ۱۲۰۰ ه . ق ) پرداخته است. دوره ای که هم زمان با شکوفایی سبک هندی است. فتوحی ضمن سخن گفتن درباره مؤلفه هایی چون « تاویل گرایی در معنی » ، « شعر اندیشی و دشوار گویی » ، « معما گویی و خلاء اسطوره » ، « جامعه ادبی » و « مجالس ادبی » به مسأله میل به مضمون نو و تازه گفتن در شعر می پردازد و نشان می دهد كه نازک بندی در خیال و توجه به ظرافت هایی که در سیاق سخن گویی وجود دارد چگونه سبب پیشرفت سخن در ایران دوران صفوی شده است .


ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه 10 آبان1387 توسط سیروس اویسی|
 

دكتر ميرجلال الدين كرزاي

دكتر ميرجلال‏الدين كزازي، استاد فرزانه زبان و ادبيات فارسي در دانشگاه علامه طباطبايي، به همت مركزگسترش زبان و ادبيات فارسي و همكاري رايزني فرهنگي ج.ا.ايران در ارمنستان به منظور شركت و سخنراني در همايش «حماسه ملي ارامنه و ميراث حماسي جهان» در تيرماه 85 به ايروان اعزام شد. آنچه مي‏خوانيد حاصل سخنراني ايشان در جمع استادان، محققان و دانشجويان زبان فارسي در انستيتو ادبيات فرهنگستان ملي علوم اين كشور است.
                                                                       

    من در اين گفتار كوتاه خواهم كوشيد كه دو حماسه بزرگ ايران و ارمنستان را با هم بسنجم. شاهنامه كتاب منش و فرهنگ ايران است. در چشم ايرانيان شاهنامه گرامي‏تر و گرانمايه‏تر از آن است كه تنها كتابي ادبي باشد. شاهنامه به راستي شالوده هويت و هستي دروني و فرهنگ و منش ايرانيان را مي‏ريزد. ما اگر چونان ايراني آنيم كه هستيم، اين چگونگي را در گرو شاهنامه‏ايم. من مي‏انگارم كه ساسنازِرِر، حماسۀ ملي ارمنستان نيز براي ارمنيان چنين كاركردي داشته باشد. با شناختي كه من از حماسه ارمنيان دارم، توانم بر آن بود كه كاركرد حماسه براي شما ارمنيان به كاركرد شاهنامه براي ما ايرانيان مي‏ماند.
    ما ايرانيان و ارمنيان ساليان بسيار در كنار هم زندگي كرده‏ايم، از اين روي پيوندها و همانندي‏هايي بسيار در ميان فرهنگ ايراني و ارمني مي‏توان يافت. از آنجا كه حماسه ملي هر مردمي آينه‏اي است كه فرهنگ و منش و زندگي دروني آن مردم در آن بازمي‏تابد، اين پيوندها و هماهنگي‏ها در اين دو حماسه ايراني و ارمني بيشتر ديده مي‏شود. به گستردگي مي‏توان در اين زمينه سخن گفت، ولي من تنها چند نمونه را ياد مي‏كنم:


ادامه مطلب
نوشته شده در شنبه 17 آذر1386 توسط سیروس اویسی| |